Nieuws

Net een kaarsje te weinig bij rector Pieter

zaterdag 13 mei 2017

DAW – Herpinia 35+  1 – 1     7 mei 2017         

       

Onderdeel van het jaarlijkse uitstapje van ons 35+ team was dit jaar een bezoek aan het Begijnenhof in Amsterdam, waar we een mooie uitleg kregen, over het ontstaan, de geschiedenis en het doel van  het Begijnenhof door rector Pieter van Wylic. Wie het nog eens wil nalezen, inclusief het Mirakel van het Sacrament kan deze link openen: https://nl.wikipedia.org/wiki/Begijnhofkapel_(Amsterdam).  


 

                             
Naar het schijnt hadden we een drietal kaarsen aangestoken in de kapel en of het een mirakel van Schaijk was, tot drie keer kropen we door het oog van de naald bij een dreigende tegentreffer: één keer op de kruising, dezelfde speler met een bal op de lat en in de tweede helft een bal hoog over van een Schaijkse spits bij een niet te missen kans. Vijf minuten voor tijd was het mirakel uitgewerkt en knalde het in de tweede helft ingevallen jonkie, de bal toch nog achter Jo. Jo, ook één van de organisatoren , maar zoals we Jo kennen: heel veel werk verzetten, maar bescheiden op de achtergrond: van Tonny hoorden we dat hij zo’n veertig broodjes heeft gesmeerd, zeventien worstenbroodjes opgewarmd en liters melk en chocomelk had aangerukt. Omdat Ad van Erp, quizmaster en aanjager, twee worstenbroodje had gegeten, zoals hij zelf meldde, had Jo er geen. De lunch plek: de Dam in Amsterdam, compleet met kransen van de dodenherdenking, vergoedt dan wel veel. 
                       


Voor dag en dauw was Jo al uit de veren en daarom geen wonder dat hij op de terugreis in de trein een heerlijk tukje deed. Als wij hem niet hadden gewekt, had hij nu waarschijnlijk in Maastricht gezeten, ook geen verkeerde stad overigens.  Daarmee hielden we uiteindelijk toch maar 1 puntje over aan deze sleutelwedstrijd om de laatste plaats op de ranglijst. Met dit puntje houden we de rode lantaarn stevig in handen, ook al hadden we op zaterdag al genoeg rode lantaarns gezien.

             

Gaf de uitslag een afspiegeling van de krachtsverhoudingen? Eerlijk gezegd denk ik wel. De Aanhouder Wint had het meeste balbezit, vooral in de tweede helft, maar de kansen voor ons spitsenduo waren beter. Al direct na de aftrap slalomde Rico door de DAW defensie alsof hij voetgangers ontweek in de Kalverstraat van Amsterdam; zijn schot in de verre hoek raakte de paal nog. Niet veel later maakte hij zich opnieuw goed vrij en schoot nu van de andere kant met links in de verre hoek, de keeper was kansloos. Rico had op zaterdag zijn kruit duidelijk nog niet verschoten, al had hij toch ook wel flink geofferd aan Bacchus, die we tijdens de rondleiding door de binnenstad van Amsterdam nog hadden ontmoet.
         

Dat gold zeker ook voor deze teamgenoot, die tegelijk twee offers brengt. Vandaag hebben we overigens weer niets van hem gehoord, met zijn rottasje.
       


In deze fase van de wedstrijd waren wij dominant. Peter van Boekel dirigeerde vanaf het middenveld, als volwaardig gids stuurde hij zijn teamgenoten het vrije veld in. Ties, ook één van de organisatoren van de zaterdag trip, had blijkbaar wat meer last van alle wietrook die je al lopend over de Ouderzijds Voorburgwal binnen krijgt, zijn passes gingen alle kanten uit. Gerwin van Brakel aan de andere kant had er minder last van, althans dat was niet af te leiden uit zijn korte sprintjes. Antoon van de Goor het maatje van Rico voor in, was verhinderd voor Amsterdam en kwam zijn spel zeker te goede. Had hij de tweede helft echter de bal nog een keer meer afgelegd op zijn maatje, dan hadden we wellicht toch de overwinning kunnen binnen slepen.     Henny de Kleijn, wijs genoeg om zich te concentreren op deze belangrijke wedstrijd van vandaag  en begrijpend dat een Amsterdamse uitstap daarin niet past, was dus fit en kon de hele wedstrijd zijn vertrouwde spel spelen. Aan  het spel van William de Klein valt nooit af te leiden wat hij de dag voor de wedstrijd heeft uitgespookt. Zo dus ook vandaag niet. Hij houdt zich gedeisd , althans  buiten het veld. 

             

De eerste helft stond Jo rechtsback en Peter van de Ven op zijn vertrouwde linker plek. Vandaag maakte hij af en toe wat rare sprongen en lichtte zijn been wat hoger op dan normaal. Zo’n dagje rust, in plaats van de zaterdag  vol noeste arbeid die hij gewend is, doet hem goed. Die houden we er in. Al is het de vraag of hij er zelf ook zo over denkt:  
     

De tweede helft moest doelman Harry vanwege een knieblessure ( waar hebben we dat meer gehoord?) uit vallen en Jo nam zijn plek onder de lat in. Kun je zien om welke knie het gaat?    


       

Ad van der Velden, eigenlijk overal inzetbaar, nam de plek rechts achterin over en gaf geen kans weg, terecht kan hij de oud-back daarom recht in de ogen kijken.
               

Wellicht mogen we het ook een klein mirakel noemen, maar het was wel een feit dat Jos van den Berg vandaag de hele wedstrijd mee deed en wie denkt dat hij de grijze mijnheer is op de foto hier boven heeft het mis, dat is Ties Dekkers, Jos hoorde bij het groepje niet-vertrekkers, samen met Cor, Gerbert en Marcel, die verhinderd waren en zo de ( rondvaart)boot hebben gemist. Wat hebben we tijdens de tocht vele mooie plekjes van Amsterdam gezien, dat ontging de kapitein van ons schip waarschijnlijk, hij heeft er in ieder geval niets over gezegd. Ontje had nog steeds last van duizeligheid – gelukkig niks ernstigs begrepen we – en vond het beter niet mee te gaan, had hij dat wel gedaan dan zou hij wellicht nog duizeliger zijn geworden.    
Een elftal is zo sterk als “de reservebank” wordt wel eens gezegd, of dat klopt weet ik niet, maar hier zie je de meesten van die bank; oordeel zelf maar en wie is de uitzondering op de regel?

       
Onze vaste supporter Chris is op vakantie en viste dus vandaag en gisteren achter het net, vooral het “ommetje” aan de beroemde wal zou hem zeker in bekoring hebben geleid. Zo eindigden we vandaag tegen DAW in een gelijk spel, niet onverdienstelijk in het licht van de overige resultaten in 2017. Ook past de uitslag een beetje in het thema van de zaterdag zoals prijkte op de shirts die onze organisatoren speciaal voor deze gelegenheid lieten drukken en waarin gesproken wordt van de “Final Edition”. Alles wijst er op dat Herpinia 35+ aan het eind van dit seizoen de boeken sluit. Wat vast staat en blijft is de herinnering aan deze geweldige Final Edition in Amsterdam, waarvoor behalve aan vette vedettes Jo en Ties ook nog een geweldige dank uit gaat naar Harrie, die de motor was achter de hele trip en ook een letterlijke motor. Het laatste stukje van de reis vanaf station Ravenstein naar Thékes was hij de motor van de fiets van Ad van Erp, met  slappe band, omgekeerd zadel en Ad achterop. De zondag was al een uur oud toen we binnen vielen aan het eind van een “hele toer”.           

     

                                    PROOOOOST              


 

Delen op Facebook Delen op Twitter Delen op LinkedIn